Kijk ook eens op

Volg ons



Eddy Merckx Classic, sufferfest voor liefhebbers 

Woensdag 13 september 2017

Cyclo - Leuven eind jaren tachtig, het einddoel van mijn allereerste lange fietstocht. Onvoorbereid, op een omgebouwde Peugeot racefiets met bagagedrager en recht stuur, reed ik er in het wiel van een oud-collega van mijn vader en stiefvader van een toenmalig vriendinnetje heen. Ongetraind een monstertocht in de regen van bijna 200 kilometers, niet gek dat ik ruim een week met stramme benen door de stad liep. Jaren later, in 2015, was die regen er ook, bij de start van de Brabantse Pijl-toertocht in datzelfde Leuven. Bij de start op het plein voor de 'Amerikaanse' bibliotheek begon het te druppelen, met als gevolg 170 drijfnatte kilometers door het Vlaamse Brabant.

 

Tekst en foto's: Erik Jan Jansen

Dat het niet altijd regent, blijkt deze ochtend wel. Het is 26 augustus 2017 en ik word wakker in een Leuvens hotel. Ik ben voor Cyclingonline uitgenodigd voor de eerste Eddy Merckx Classic oftewel de Kanibalentocht, de vierde tocht van de Continental Cycling Heroes Tour-serie. Als ik de gordijnen opentrek schijnt de zon; de beenstukken en de regenjas kunnen in de koffer blijven. Met een busje rijden we naar Brussel, voor de start bij het Koning Boudewijnstadion. Beide eerdere tochten gaan door mijn hoofd. Tot ik wegfiets. 

 Tijd voor een verhaal van hak op de tak, zoals het door mijn hoofd ging tijdens de lange en uitdagende rit. Met de liedjes die tijdens deze tocht in datzelfde hoofd werden afgespeeld.

 Brussel, 0 km (Eddy Wally - als marktkkramer ben ik geboren) https://www.youtube.com/watch?v=EykS2lwZBrE&list=RDEykS2lwZBrE&t=2

'Den Eddy' (Merckx) deed ons vanmorgen vroeg uitgeleide bij de start aan de Heizel. Een krasse knar, vooral veel met de telefoon aan het oor, geduldig poserend met de vele deelnemers die graag een foto willen trekken met de held. Gemaakt door een van zijn begeleiders, een beer van een kerel die lukraak afdrukt, tijd voor de volgende. Op mijn plaat is de telefoon van de kannibaal halverwege gezakt en gaat net zo snel weer terug aan zijn oor als ik mijn telefoon weer in handen gestopt krijg. De 72-jarige Moltiniman heeft zo zijn voorkeuren blijkt als ik de foto van mijn Engelse collega Katie zie. Voor deze blonde dame heeft 'den Eddy' zich even recht getrokken en de tanden ontbloot in een gulle lach.  

 Kloosterstraat, 21 km (Joy Division - Dead Souls) https://www.youtube.com/watch?v=MhEm4S-4v_U

 Het was warm vannacht en de slaap was onrustig. Bourgondisch Vlaanderen, het is me op het lijf geschreven, fietsen, lekker eten, mooie bieren en historische ontdekkingen. Gisteravond was misschien een beetje te laat na de stadswandeling met stadsgids Jacob door Leuven, onze uitvalsbasis dezer dagen. Het eten smaakte meer dan uitstekend en de bijbehorende uitgebreide bierproeverij wist me nog te verrassen, meerdere bieren die ik nog niet kende. Ik heb er wel veel geproefd, maar toch niet teveel gedronken? Wat het ook was, vroeg lag ik dus niet in bed en dat merk ik nu. De flauwe klim van de Kloosterstraat maakt dat ik nu al aan het elastiek bungel. 

Vlezenbeek, 31,2 km (David Bowie - Sound and vision) https://www.youtube.com/watch?v=fRc2_-BCljQ

Oeps, remmen voor een auto en ik schiet bijna van mijn fiets af. Het is even wennen aan de schijfremmen van de Ridleyfiets die de organisatie me leende. Geen verkeerde fiets, ik heb er weinig moeite mee om volle bak over de kasseien te knallen op die 28 millimeter Vittoria banden. Mooie bandjes ook. Het is hier trouwens niet verkeerd, we rijden wel veel door dorpen maar dat is niet erg. Waardeer het hier wel, het landschap en de vreemde bouwsels die we tegenkomen. Zag net nog een kasteeltoren uitsteken boven een rij huizen, het hoorde bij een pasgebouwd huis. Benieuwd of de eigenaar ook in harnas door het leven gaat.

Domein Gaasbeek, 35 km (Beatles - Let it be) https://www.youtube.com/watch?v=ih-8K1a_SsA

De eerste ravitaillering van de dag, dit is Vlaanderen, hier wordt er goed gezorgd voor de toerfietser. Niets geen half banaantje of krentenbol maar kramen vol peperkoek en suikerwafels, staafjes honing, stukken sinaasappel, bekers sportdrank. Plus de aanmoediging van de vrijwilligers achter de kramen: "Stopt uwen zakken maar goed vol, ge moet nog even." 

Molenhofstraat Heikruis, 51,2 km (Billy Bragg - Accident waiting to happen) https://www.youtube.com/watch?v=gB0gRP5WLvo

Hier verderop woont de familie Van Ongeval, gelukkig is het nu mooi weer, die kasseien hier kunnen behoorlijk glibberig zijn. Denk maar eens terug aan die regenachtige zomerdag in 2015, toen hier in de bocht bij rust- en verzorgingstehuis Mater Dei, vlak voor de splitsing met de Ziekenhuislaan, een vrachtwagen uit de bocht vloog. De chauffeur probeerde nog uit alle macht te remmen maar er was geen houden aan. Zijn truck schoof recht op de hoek van het huis af, vol ertegenaan. De arme chauffeur klem in de verhakkelde cabine, uiteindelijk met gillende sirenes afgevoerd. En was het niet vlak om de hoek hier? Dat verhaal van de vrouw die de kreeft van haar aanstaande ex-man volstopte met kalmeringsmiddelen en antidepressiva, genoeg om een olifant te doen vellen. De man die toen hij 12 uur later ontwaakte, te laat voor de arbeid, in zijn auto stapte en vervolgens nog immer versuft verderop tegen een bloembak crashte? Ik mag wel uitkijken hier, snel doorfietsen. 

Hondsberg Herfelingen, 60,5 km (Talking Heads - Road to nowhere) https://www.youtube.com/watch?v=AWtCittJyr0

Het Pajottenland wordt het hier genoemd, deze streek waar ik nu doorheen fiets. Of het Toscane van het Noorden, genoemd naar het heuvellandschap van deze populaire Italiaanse provincie. Ik moet eerlijk zeggen, ik zie de overeenkomsten wel, geen meter vlak hier. De Hondsbergerstraat is een van die typische Vlaamse weggetjes waar ik zo van hou, smal en slingerend tussen de landerijen door, langs boerenhoven, gedekt met een 30 jaar oude kapot gereden asfaltlaag. De fiets rammelt er heerlijk overheen.  

Oetingen, 64,9 km (T.C. Matic - Oh La La La) https://www.youtube.com/watch?v=X1v1BC1TL-Q

Die verrekte splitsing kwam veel te vroeg, ik ben automatisch linksaf geslagen. In het wiel van de rest, Nederlandse en Britse wielerjournalisten. Ze gaan als een speer, hebben weinig moeite de gemiddelde koerssnelheid van rond de 35 vol te houden. Nu moet ik wel, de hele 155 kilometer en ook nog eens over die verrekte pokkel in Geraardsbergen. Hoe ben ik nou weer in deze fietshel terecht gekomen?   

Grimminge, 79 km (Farrell - Happy) https://www.youtube.com/watch?v=y6Sxv-sUYtM

Hey! De betonplaten van de Klakvijverstraat! Hier ben ik vaker geweest, hier moet ergens de bakkerij van Wouter De Smet zitten. Ik schiet overeind van mijn zadel. Wouter, de man die niet uitgepraat raakt over zijn favoriete product, de mattentaart. En niet van gefoefel met zijn product houdt. Even proef ik de verrukkelijke smaak in mijn mond. Zal ik even stoppen? Hmm, nee, dan moet ik met volle maag de Muur op. Want daar in de verte aan de horizon ligt Geraardsbergen. Als we hier rechtdoor gaan komen we wel aan de achterkant van de Muur trouwens. Gaan we er vanaf die kant tegenop? 

Geraardsbergen 85,5 km (Shirley Bassey - This is my life) https://www.youtube.com/watch?v=9Hy-LGjX5Qk

Nee dus, we gaan gewoon de Muur op. Mijn hartslag zit al tegen de 150 als ik de bocht om fiets, de kasseien op. De Abdijstraat heeft me opnieuw te pakken genomen, net als de vorige keer, loodrecht de hemel in. Gelukkig herkende ik meteen waar ik was en kon ik op tijd schakelen. Dat doet niet iedereen en ik zie pijnlijk verraste gezichten als de benen plots het 17%-stuk voelen. Driftig klinkt het geklik van versnellingsapparaten. Ik ga me de kop niet gek laten maken en genieten van de klim. Een selfie en dan lachen, alsof er niets aan de hand is en ik niet alle kracht van de wereld nodig heb om mijn fiets overeind te houden. Kunnen die naar beneden rijdende auto's trouwens niet even oppleuren? Ik heb de breedte van de weg nodig, geen trek om lopend boven te komen. En kan iemand me vertellen waar de ravitaillering is? Mijn machine heeft brandstof nodig. Kleverige winegums verstopt onder de rand van mijn wielerbroek bijvoorbeeld, op grijpafstand als de nood hoog is.  

 Bosberg 89 km (Dire Straits - Money for nothing) https://www.youtube.com/watch?v=wTP2RUD_cL0

Nog maar één echte klim zei hij net. Onze Dries, de sympathieke Belg van Cycling in Flanders. En wat voor een klim. Ik krijg de beelden niet uit mijn hoofd: de Ronde van Vlaanderen 2010, Cancellara of 'de Platwalser' zoals het Michel Wuyts ontschiet, die na zijn versnelling op de Muur wegrijdt van Boonen en met soepele tred de kasseien van deze bult opschiet. Zo ziet het er bij mij niet uit, ik wring me omhoog en ben de laatste van ons groepje. Ze hebben me allemaal ingehaald. Zelfs Dries, vandaag ook geen Platwalser, dartelt bij me weg. Wat liggen die kasseien er hier toch akelig in, geen spoor te vinden voor een goede tred en het druk passerende autoverkeer dwingt me ook nog eens tot het berijden van de slechtste stukken. 

 Lek, 90,1 km (Arctic Monkeys - When the sun goes down) https://www.youtube.com/watch?v=EqkBRVukQmE

$&#@$!!! Tijd voor een reeks van krachttermen. Ik rij lek, precies op de kruising van de Bruinsbroekstraat en de Hoogstraat. Ik moet eigenlijk stoppen maar ik kan niet. Geen idee hoe ik een wiel met schijfremmen uit de fiets moet krijgen en daar in de verte rijden de anderen. Risico's nemen dus, staand met al mijn gewicht op het voorwiel en proberen contact te krijgen. Een paar honderd meter. Dries! Jongens! LEK! Gelukkig, ze stoppen. Ik kan eraf, het is niet best zie ik, de band beschadigd. Niet gek, blijkt even later als ik een stuk roestige spijker in mijn hand heb. 

Congoberg, 95 km (Toettoet, boing boing, Peppie en Kokkie) https://www.youtube.com/watch?v=dxs8PtBD7IU

Wat een prachtige naam voor een rottige klim. Ik begin gewoon te kraken? Normaal kan ik zo'n helling met 5,4% gemiddeld wel aan maar nu, na de lekke band, klap ik eraf. Dat wordt zo weer achtervolgen. Voor de zoveelste maal vandaag en met enige voorzichtigheid, vertrouw mijn achterband voor geen meter meer. Hoe ga ik dat oplossen? De tanden in het stuur en mijn maatjes niet uit het zicht te verliezen.  

Sint-Kwintens-Lennik, 114,1 km (André van Duin -Er staat een paard in de gang) https://www.youtube.com/watch?v=K001IqAx4zI

Een knol, een grote Belgische knol in brons op een sokkel, midden op het dorpsplein. Ik wil er graag een foto van maken maar de energie om mijn telefoon tevoorschijn te toveren mis ik even. Tsjeerd het Belgisch peerd, Tsjeerd het Belgisch peerd, Tsjeerd het Belgisch peerd dreunt het door mijn kop. Arme Tsjeerd, hij kon er ook niets aan doen dat hij op die camping in Italië stond net toen wij ons als kind verveelden. De rijm was al snel gemaakt en samen vonden we het Belgisch afwassen uit, serviesgoed als een frisbee door de lucht laten zeilen zodat het droog in de theedoek belandde. Ik raaskal. Dat gaat nog wat worden. Nog een kleine 40 kilometer te gaan.

Ternat, 127 km (Jacques Brel - Laat me niet alleen) https://www.youtube.com/watch?v=ooxDl31VrKk

Net de laatste bevoorrading gehad, vooral die sinaasappelpartjes waren fijn, samen met alles wat ik verder heb geschranst natuurlijk. Het heeft niet mogen helpen, ik ben de aansluiting kwijt geraakt. Koud na de ravitaillering, opnieuw lek, op de laatste klim van de dag op, de Lindenberg/Draaiberg. Ik voel het halverwege, de achterband wobbelt en even later is het over. Gelukkig is Dries er nog, net als Mr. Beard, journalist van een groot Brits wielermagazine. Hij rijdt al kilometers in mijn buurt, als mijn eigen meesterknecht, haalt me op als het nodig is en repareert ook nog eens mijn band. 

Brussel, finish, 155 km (ABBA - The winner takes it all) https://www.youtube.com/watch?v=iyIOl-s7JTU

Waar kan ik die waardebon inleveren? Die bon voor een heerlijke Kwaremont? Daar? Mooi, mag ik er een van u? Meteen opentrekken graag ja, nee het is niet erg dat ie niet koud is. Mijn benen voelen alsof ze net 155 kilometer op en af hebben gefietst. De Polar M460 geeft dat ook aan, een kleine 1500 meters geklommen en een mooie 29,1 gemiddeld . Ik mag niet ontevreden zijn. Ja, over mijn platte tubes, er had ongetwijfeld een gemiddelde van 30+ op de teller gestaan als ik niet lek had gereden. Wat een tocht! 

De vijf Cycling Heroes-tochten staan volgend jaar ook weer op de agenda. Eddy Merckx, Greg Van Avermaet, Sven Nys, Fabian Cancellara en Philippe Gilbert, ze brachten allemaal hun favoriete trainingsparcours in kaart en zetten routes over verschillende afstanden in elkaar. De data zijn nog niet bekend, maar hou de site (hier de link http://www.sport.be/cyclingheroestour/2017/nl/?1=15092015 )van de organisatie in de gaten voor de details.

Zelf in de sporen van de Kannibaal door het Vlaamse landschap fietsen? Er zijn meerdere Eddy Merckx-routes uitgezet, de routes zijn te downloaden als kaart of GPX-bestand :

- Start in de voormalige fietsenfabriek van Eddy Merckx in Meise: Link  https://www.vlaanderen-fietsland.be/fietsroutes-regio/groene-gordel/eddy-merckxroute-32

- De Hagelandse Eddy Merckxroute vanuit Meensel: Link https://www.toerismevlaamsbrabant.be/producten/fietsen/fietsproducten/hagelandse-eddy-merckxroute/

- Vanuit Kluisbergen waar Merckx zijn laatste wedstrijd won: Link http://www.tov.be/nl/eddy-merckxroute 

 

 

 



Eerder...

Cyclo Nieuwsberichten

Powered by Manieu.nl