Van der Breggen streek in de finale samen met Emma Johansson (Zweden) en de Italiaanse Elisa Longo Borghini neer op leidster Mara Abbott uit de Verenigde Staten. Direct daarna zette de Overijsselse haar sprint in, die haar een gouden medaille bracht, voor Nederland de eerste gouden medaille van de Olympische Spelen in Rio. De vreugde werd enigszins overschaduwd door een val van Annemiek van Vleuten, die goud in handen leek te hebben nadat ze in de afdaling naar de finish Abbott af had geschud en alleen op kop lag. Van Vleuten werd in de ambulance naar het ziekenhuis vervoerd, waar ze bij bewustzijn arriveerde en in staat bleek te communiceren met de dokter.

Aan de finish waren er gemengde gevoelens in het Nederlandse kamp. Anna van der Breggen had in volle finale zelfs even moeite haar hoofd bij de wedstrijd te houden. "Het zag er niet goed uit toen ik Annemiek langs de kant van de weg zag liggen. Het duurde daardoor even voordat ik kon bedenken dat ik weer moest gaan rijden. In de finale heb ik gegokt. Ik wist dat ik geen goud zou winnen als ik volle bak zou blijven achtervolgen tot het laatste moment. Ik zat daar toch met een snelle Johansson van voren. Ik ben in haar wiel gaan zitten en ben vervolgens vanuit die positie de sprint vroeg aangegaan, omdat ik wist dat ik niet te lang moest wachten. Ik ben ongelofelijk blij dat het me gelukt is."

Technisch directeur Thorwald Verenberg van de KNWU concludeerde terecht dat Nederland een sterke wedstrijd had gereden. “We zijn altijd in de wedstrijd geweest. De vreselijke val van Annemiek heeft iedereen van slag gebracht. Anna heeft zich kunnen herpakken en heeft een heel slimme finale gereden.”

Foto: © Sportfoto