Brand zat een jaar eerder als concurrente in de tang bij Vos en de uiteindelijke kampioene Van Vleuten en werd toen derde. Nu kreeg zij als ploeggenote van Vos ruim baan naar de zege. Wereldkampioene Vos zag voor de tweede keer op rij een ploeggenote naar de winst snellen in het nationale kampioenschap op de weg. ,,Maar daar heb ik helemaal geen problemen mee. Lucinda heeft deze titel dik verdiend door brutaal de aanval te zoeken. Daarachter kregen de overgebleven concurrentes Amy Pieters en Ellen van Dijk het gat niet dicht en dan was het niet aan ons om die kloof dicht te gaan rijden. Als je zo wint zoals Lucinda vandaag deed, dan heb je de winst gewoon niet gestolen." Brand zelf zat er helemaal doorheen in de slotfase. ,,Ik heb lang niet durven denken dat de aanval stand zou houden. Het was niet eens als serieuze aanval bedoeld toen ik weg reed, het was meer even testen. Maar toen ik eenmaal weg was, ben ik blijven rijden. In de laatste drie ronden heb ik zwarte sneeuw gezien en mezelf de hellingen opgesleept en alleen maar gehoopt dat ze van achteren niet zouden terug komen."

Hoogtepunt

Brand had het haar ploeggenotes niet kwalijk genomen als ze de kloof toch nog gedicht hadden in de slotronde. ,,Zo is de koers en iedereen rijdt op zo'n moment voor zijn eigen kansen. Maar ik ben uiteraard dolblij dat ik wel stand hield. Dit is het hoogtepunt in mijn loopbaan." Ellen van Dijk was de pechvogel van dit kampioenschap, zij streed nog mee om de zilveren en bronzen medaille toen ze in de voorlaatste ronde met materiaalpech te maken kreeg en er geen nieuwe fiets beschikbaar was. Ze kon daardoor de wedstrijd niet uitrijden.

Foto: © Sportfoto