Annemiek van Vleuten blijft leidster. "Ik was toch wat gespannen voor deze dag, waarschijnlijk meer dan voor de ritten die nog volgen. Ik ga ervan uit dat er in Limburg eerder schifting kan worden gemaakt, vandaag was toch een wat nerveuze dag in het gedrang. Ik heb er bewust voor gekozen een rol in de sprinttrein voor mijn ploeggenote Gracie Elvin in te nemen. Zo zit je goed van voren. Dat was belangrijk in de drie finale-omlopen, want ik was bang dat er wellicht gaten zouden vallen. Voorin heb je dan de minste risico's." Van Vleuten kijkt met vertrouwen uit naar de twee slotetappes. "Ik voel me goed en heb het gevoel dat ik klaar ben voor de strijd. Het is aan de anderen om aan te vallen, ik moet hen volgen. Ellen van Dijk is de gevaarlijkste kandidaat, die mag ik geen ruimte toe staan."

De rit wilde niet ontploffen. Aanvallers kregen geen schijn van kans tegen een fel jagend peloton. Pernille Mathiesen (Veloconcept) kreeg de prijs voor de strijdlust omdat ze zes kilometer aan de leiding reed. Een compact peloton arriveerde in Weert, waar Winanda Spoor twee keer punten pakte voor het sprintklassement. In de daadwerkelijk eindsprint was Brennauer nipt sneller dan Hosking. "Ik heb mezelf hier absoluut verrast" meldde ze na afloop met een grote glimlach. "Dat ik hier snelle vrouwen als Chloe Hosking en Kirsten Wild kan verslaan, is toch wel heel straf. Mijn ploeggenoten hebben me perfect afgezet, waardoor ik de sprint precies kon aangaan waar ik dat wilde. Chloe kwam nog flink opzetten, maar ze kon me niet voorbij komen. Op de streep wist ik dat ik gewonnen had."

foto (c) Sportfoto-Dick Soepenberg