Van Moorsel was gebrand op de winst in toen nog Maastricht. Het jaar daarvoor verloor ze de sprint van Debby Mansveld na een wedstrijd waarin enkele toppers - waaronder Van Moorsel - weg reden maar elkaar in de samenwerking niet konden vinden. In 2002 moest dat anders gaan.

Het was slecht weer in die tweede editie en de liefhebber herinnert zich wellicht dat Leontien van Moorsel wel heel hard kon fietsen maar geen held was in het peloton. Daarom besloot ze met enkele anderen de wedstrijd al direct hard te maken. Na de Slingerberg - na tien kilometer - bleven er maar negentien rensters van voren over.

Van Moorsel vond de groep nog te groot en op de Keutenberg - met nog dertig kilomter te gaan - schudde ze nog eens aan de boom. Alleen Katherine Bates (Ondernemers van Nature) en Van Moorsels ploeggenote Mirjam Melchers volgden. Op de Cauberg- nog eens tien kilometer verder - begon de drievoudig olympisch kampioene van Sydney aan een indrukwekkende solo. Op anderhalve minuut achter de winnares won Melchers de sprint voor de tweede plaats van Bates. Van Moorsel liet optekenen: "Deze wedstrijd mocht niet op mijn palmares ontbreken."

En dat was goed gezien van 'Tinus' want na de editie van 2003 stopte de organisatie met de vrouwenkoers omdat men het logistiek niet haalbaar vond de vrouwen en mannen door Zuid-Limburg te laten koersen.

Foto: © Sportfoto

28/04/2002:

2e Amstel Gold Race

(Maastricht)

1. Leontien van Moorsel (Farm Frites-Hartol), 2. Mirjam Melchers (Farm Frites-Hartol), 3. Katherine Bates (Aus/ONdernemers van Nature), 4. Alesandra Cappellotto (Ita/Powerplate), 5. Yvonne Brunen (Powerplate-Bik), 6. Adrie Visser (nat. selectie), 7. Arenda Grimberg (Farm Frites-Hartol), 8. Minke van Dongen (Nat. Selectie), 9. Bertine Spijkerman (Nat. selectie), 10. Vanja Vonckx (Bel/Vlaanderen)