Mollema was na afloop realistisch. "Ik voelde me naar het einde van de wedstrijd toe beter worden. Waar anderen plots wegzakten, kon ik lang mee. Op de laatste aanval had ik alleen geen antwoord. Ik had misschien in de sprint van het groepje wat meer van voren kunnen eindigen, maar of je nu achtste of twintigste wordt, dat maakt niet zoveel uit. Ik heb een sterke wedstrijd gereden, maar was niet goed genoeg om voor de medailles mee te doen."

Zware omstandigheden

Mollema zei dat het een loodzware race was geweest. Het regende immers vanaf de start tot in de voorlaatste ronde.  "Het leek wel of er een oceaan uit de lucht is gekomen vandaag, het was daardoor ontzettend uitkijken. Ik ben nog een keer gevallen en kreeg op de steile klim een keer met materiaalpech af te rekenen, maar ik werd steeds weer door mijn ploeggenoten opnieuw terug gebracht naar voren. Op het laatst was het ieder voor zich en kwam er een groep bij elkaar om te sprinten. Ik heb nog een keer alles gegeven en dat was wat erin zat. Achteraf heb ik een keer te veel gegeven onderweg, kwam ik tussen de kop en de rest te zitten en viel ik terug. Maar Rui Costa is een goede kampioen, die goed in de regen uit de voeten kan, dat blijkt maar weer eens." 

Op waarde geklopt

Pieter Weening maakte onderweg een sterke indruk, zat met Mollema tot in de laatste ronde van voren, maar voelde zich in de slotfase op zijn waarde geklopt. "Ik moest ze op het laatst laten gaan en toen heb ik ook niet meer aangedrongen. Bauke zat er immers wel bij en kon nog voor een resultaat zorgen. Hij was ook erg goed vandaag."