‘’We hebben als ploeg alles op alles gezet om het gat met de koploper dicht te rijden, maar het lukte net niet. Ik zat in de sprint op zijn wiel, dus net niet. En dat was jammer, zeker zuur omdat de ploeg er alles aan heeft gedaan. Alleen is het gek als je met twintig ploegen aan het vertrek staat, zitten er achttien ploegen te verzaken. Dat vind ik dan toch zonde, maar wij hebben als ploeg gedaan wat we konden, dan kom je net tekort, dus was de tweede plaats het hoogst haalbare’’, aldus Coen Vermeltfoort. ‘’Er komen met Munster, De Ster van Zwolle, de Braakman en de Ronde van Drenthe nog mooie wedstrijden om naar uit te kijken.’’

Er vertrokken 146 coureurs op de Binnentuin van het gemeentehuis in Rucphen om in de 45-ste editie van de Omloop Rucphen (UCI 1.2) 193 kilometer te gaan volbrengen door de dorpen Sint-Willebrord, Sprundel, Schijf, de Rucphense Heide en Rucphen. Na diverse schermutselingen formeerde zich in de tweede wedstrijd om de Holland Cup met nog zo’n 50 kilometer voor de wielen een kopgroep van vier man met daarin Stijn Appel (ABLOC), de Belg Elias van Breussegem (Tarteletto-Isorex), de Brit Matthew Bostock (Canyon dhb SunGod) en de Australiër Cyrus Monk (EvoPro Racing). De Rotterdammer Maikel Zijlaard (SEG Racing Academy) ging in de achtervolging en kreeg versterking van Tijmen Eijsing (VolkerWessels) en de Belg Kenneth van Rooy (Sport Vlaanderen-Baloise). De drie achtervolgers sloten voorbij het ingaan van de laatste twee ronden bij het binnenrijden van Sprundel aan bij de leiders. De zeven koplopers verdedigden een voorsprong van 1.12 op het achtervolgende peloton. Vlak nadat de laatste ronde van 14 kilometer werd ingegaan demarreerde Elias van Breussegem uit het Belgische Oudenaarde en liet zijn medevluchters meteen ver achter zich. De zes overblijvers versplinterden in éénlingen. Kenneth van Rooy en Matthew Bostock hielden de achtervolging nog het langst vol, maar moesten passen voor de ontketende Van Breussegem. Zelfs de bijna voltallige equipe VolkersWessels bleek niet in staat om het gat te dichten. De troostprijs was voor Coen Vermeltfoort, die weliswaar zijn favorietenrol als sprinter waarmaakte, maar met niet meer op het wiel van de Belg kon komen en zich tevreden moest stellen met de tweede plaats.