Na vele nationale en internationale titels in het baansprinten, is hij toe aan een nieuwe uitdaging. Deze vindt hij nu in het wegwielrennen. Dat betekent dat de teamsprintploeg van BEAT - ook na het vertrek van Theo Bos - alleen nog uit Sam Ligtlee bestaat.

Eerder dit jaar maakte Büchli al zijn debuut in het wielerpeloton, tijdens de Ster van Zwolle. Waar een wedstrijd op de baan voor hem hooguit een kilometer lang is, lagen nu ruim 194 kilometers op hem te wachten. Toch reed hij de koers uit en dat smaakte naar meer. "Ik had al de nodige ervaring opgedaan bij de nieuwelingen en junioren. Het was mooi om na minstens tien jaar weer eens een echte wegwedstrijd te rijden en dat voelde zoals vanouds. Ik heb ervan genoten, ondanks het afzien", vertelt de Olympisch Kampioen.

Sinds 2017 maakt Büchli al deel uit van de baanploeg van BEAT. Hij was één van de eerste profrenners in dienst en won in de jaren daarna vele wedstrijden. Zo werd hij meervoudig Nederlands, Europees en Wereldkampioen. Afgelopen zomer won hij de gouden medaille op de Olympische Spelen met de Nederlandse ploeg op de teamsprint, nadat hij in 2016 al een Olympische zilveren medaille had veroverd op de keirin. "Ik kijk er enorm naar uit om iets nieuws te gaan doen. De afgelopen twaalf jaar als sprinter op de baan waren geweldig, maar ik ben het de laatste jaren ook eentonig gaan vinden. Dat gecombineerd met het behalen van vrijwel al mijn doelen, geeft mij het gevoel dat het cirkeltje voor mij als sprinter rond is. Ik kijk er naar uit om mijzelf om te vormen naar een duurrenner. Voornamelijk op de weg, maar ik kijk ook met een schuin oog naar de duuronderdelen op de baan. Het zou een mooie uitdaging zijn om op de baan zowel een wereldtitel op een sprintonderdeel als op een duuronderdeel te winnen, maar ik richt me eerst de komende maanden vol op de weg. Ik heb veel nieuwe energie gevonden in het trainen op een heel andere manier. Spannend, want ik kan hier enorm op verbeteren, maar waar mijn grenzen liggen weet ik niet. Aan de andere kant werd het als baansprinter steeds moeilijker om progressie te maken. Dat moest vooral in het krachthonk gebeuren, maar mijn lichaam liet iets te vaak merken dat ik daar toch eigenlijk niet voor gebouwd ben", aldus Büchli.

Foto: © Sportfoto