Jan Janssen (1940) is een van de meest succesvolle Nederlandse wielrenners aller tijden. De eerste grote triomf in zijn rijke carrière is in 1964, als hij wereldkampioen wordt op de weg. Vanaf dan gaat het snel. In 1967 wint hij de kasseienklassieker Parijs-Roubaix, anderhalve maand later gevolgd door de Ronde van Spanje. Daarmee is hij de eerste Nederlander die het eindklassement van een grote wielerronde op zijn naam schrijft.

Het is de opmaat naar een legendarische Tour de France in 1968. Opnieuw schrijft Janssen geschiedenis door als eerste Nederlander de Ronde van Frankrijk te winnen. De Nootdorper zegeviert in de veertiende rit en in de slotetappe, een tijdrit. Daarmee rijdt hij op de laatste dag de Belg Herman van Springel uit het geel. In zijn carrière wint Janssen zeven touretappes en verovert hij drie keer de groene trui als winnaar van het puntenklassement.

Zesdaagse

Niet alleen op de weg is hij succesvol, ook als baanwielrenner maakt Janssen furore. Zo schrijft hij de zesdaagse van Antwerpen maar liefst drie keer op zijn naam. In 1968 wordt Janssen gekozen tot Sportman van het Jaar. Daarnaast krijgt hij vijf keer de Gerrit Schulte Trofee overhandigd, voor de beste Nederlandse profrenner.

Het was de enige wielergerelateerde hoofdprijs op het sportgala. Annemiek van Vleuten kreeg ondanks een geweldig seizoen niet de prijs van Sportvrouw van het Jaar, Harrie Lavreysen greep ondanks twee wereldtitels naast de titel Sportman. Ook Jumbo-Visma, met de Deense Tourwinst voor Vingegaard, werd niet uitverkoren in de categorie sportploeg van het jaar.

Foto: © Sportfoto