De Nederlander reed op de Muur van Geraardsbergen weg bij de laatste van drie medevluchters en verdedigde in de laatste vijftien kilometer steeds een kleine marge met een groep achtervolgers met Mohoric, Wellens, De Lie en ploeggenoot Laporte. ''Ik kan nog maar moeilijk woorden vinden voor deze prachtige overwinning”, stamelt Van Baarle na de finish. “Dit was natuurlijk een heerlijke eerste koers. We hebben de afgelopen winter hard gewerkt en veel trainingsarbeid verricht. Het is het allemaal waard geweest. Het was ons plan om de koers al vroeg hard te maken. Dat hebben we met zijn allen perfect uitgevoerd. Het is puur op instinct dat ik op veertig kilometer van de streep wegreed uit het peloton. De ploeg gaf me mee dat ik vooral mijn gevoel moest volgen. Dat heb ik gedaan. De overwinning in Parijs-Roubaix was natuurlijk prachtig, maar ik kan verzekeren dat deze ook heel hoog op mijn erelijst komt te staan.”

Van Baarle analyseert na afloop de koers vanaf het moment dat hij ten aanval trok. “We kwamen met een aantal sterke jongens voorop te zitten. Ik had eigenlijk gehoopt dat ze iets langer aan het front bleven, zodat we samen konden ronddraaien. Maar al snel merkte ik dat ik de enige was die nog iets over had. Toen dacht ik bij mezelf dat het niet slecht was om die jongens te lossen. Daardoor kwamen onder anderen Christophe en Tiesj in een nog betere situatie. Het was daarna verstand op nul en volle bak doortrekken. Ik heb helemaal geen tijdsverschillen meegekregen. In de laatste kilometer keek ik even achte

Foto: © Sportfoto - Oscar de Waele