Maar wat had ze graag zelf met een medaille om haar nek gestaan. Inmiddels zette ze de knop om en kijkt ze uit naar de periode die voor haar ligt. ;Ik ben nu vier keer vierde in drie jaar tijd geworden. Dus ik baalde zondag wel even. Kijk, bij die vierde plek van het tijdrijden kan ik me gemakkelijker neerleggen. Er waren er drie sterker en het verschil met de nummer drie was ook best aanzienlijk. Als ik onderweg vijftien seconden sneller had kunnen rijden, dan was ik nog altijd vierde geweest. Maar in Arnhem had het ook gemakkelijk anders kunnen lopen. Ik zat mee met de groep van waaruit Chantal van den Broek-Blaak weg reed. Dan denk je toch dat je mee had moeten zitten, al is het dan maar de vraag of we dan weggebleven waren. Daarachter keek iedereen naar Visma, maar daar was het beste van af. En verder waren er veel eenlingen die gokten. En als je dan weet dat je derde bent van dat groepje in een sprint en er is er één weg, dan is de vierde plek wat je krijgt. Maar natuurlijk had ik héél graag zelf op dat podium gestaan.´´

Ondertussen zette ze de knop om, omdat een wielrenner dat nu eenmaal altijd moet. ‘’Ik realiseer me ook dat ik blij moet zijn dat ik al voor de prijzen mee kan strijden na de periode die achter me ligt.´´

Ze kijkt vooruit richting de grote ronden van deze zomer in de nieuwsbrief van CyclingOnline Oost.

Foto: © Sportfoto