Tekst en foto: Dan Rolandus

Demi Vollering stond als een trotse vrouw op het podium te stralen van geluk, maar toonde ook haar emotie. ‘’Het was heel speciaal dat ik mijn naam hoorde om op het podium te komen voor zoveel mensen en voor familie en vrienden, maar ook de massa mensen langs het parkoers. Net als bij de mannen is de Tour ook bij de vrouwen een groots evenement, de grootste wielerkoers ter wereld, zeker in een stad als Rotterdam. Ik ben onder de rook van Rotterdam opgegroeid, dus het is heel speciaal dat ik hier nu in het geel sta. Dat zag ik echt niet aankomen. Dat de mensen niet alleen voor de mannen komen, maar ook komen kijken naar de vrouwen. Een bewijs dat het wielrennen bij de vrouwen ook een grote populaire sport is bij het grote publiek. Daar ben ik heel trots op.’’ Vooraf aan de tijdrit waren er problemen met haar tijdritfiets. ‘’Het begin voelde niet goed, want vooraf aan de parkoersverkenning kreeg ik materiaalpech aan mijn achterwiel. Nadat er een nieuw achterwiel was ingestoken, kreeg ik voor een klapband, dus had ik maar één rondje verkend. Anna (van der Breggen, DR) kwam naar me toe en zei dat het parkoers echt iets voor mij was. Ik voelde dat het tijdens mijn race lekker ging, zeker bij het zien van mijn waardemeter. Het blijft lastig, want zo’n korte tijdrit doe je gewoon heel weinig. Ik had gedacht dat dit rondje voor de echte sprinters zou zijn en voor punchers als een Chloe Dygert. We hebben in de voorgaande etappes zo hard met de ploeg gewerkt dus ben ik heel trots dat dit een zege is voor de hele ploeg. Nu gaan we de gele trui ook verdedigen.’’ Olympisch kampioen tijdrijden, Grace Brown reed op haar gouden fiets lek.