Nadat Mathieu van der Poe tevergeefs onderweg probeerde de koers naar zijn hand te zetten, was het Kooij die zilver won.  De wereldkampioen vond het vooral spijtig voor Kooij hoe de wedstrijd verlopen was. ‘’We wilden toch proberen aan te vallen en telkens iemand mee te hebben. Zelf heb ik het een aantal keren geprobeerd, een groep met zes (met ook Danny van Poppel, Mads Pedersen en Christophe Laporte, red) had een kansje. Maar je wist ook dat de Italianen met een sterk blok aanwezig waren en het weer samen konden brengen en dat gebeurde. Uiteindelijk vind ik dat we Olav Kooij iets beter hadden kunnen brengen in de finale, maar het werd chaotisch.’’

´Fietslengte was te veel´

Olav Kooij was uiteraard niet gelukkig met deze afloop. ''Ik vond de ruimte niet om op tijd aan te gaan op het moment dat ik dat wilde, Tegen een snelle sprinter als Tim Merlier is het lastig om dat nog goed te maken. Ik kwam nog ver, maar een fietslengte was gewoon te veel. Natuurlijk ben ik hier aardig teleurgesteld over, want ik voelde me zó goed. Vorig jaar in Drenthe was ik nog blij met het podium. Nu is het moeilijker om te accepteren.’’ Hij wilde zijn teamgenoten niet publiekelijk afvallen. ‘’Het is ook mijn verantwoordelijkheid om goed geplaatst te zitten. Mike Teunissen zat bij me, maar we besloten te wachten, omdat er steeds meer renners terugvielen, konden we nooit samen goed opschuiven. Het was lastig om elkaar te vinden.’’

Foto: © Jos Vaessens