De renster van SD Worx nam ook de leiding in deze etappekoers. Marianne Vos werd dit keer tweede.

Een kopgroep met Maaike Coljé werd terug gehaald toen er waaiervorming dreigde. Gerritse pakte onderweg ook al de volle buit in de boniseconden.

“Dit is zo gek. Ik had dit niet verwacht vandaag. Dit was de perfecte dag. In de bonificatiesprint was ik al de snelste en toen merkte ik dat ik over goede sprintbenen beschikte. In de finale gaven mijn ploeggenoten écht de perfecte lead-out, recht uit het boekje. Het was een chaotische finale, maar ik kon rustig hun wiel volgen. Anna van der Breggen pakte die rotonde super en even later pakte Mischa Bredewold over. Ze hielden het allebei zó lang vol en brachten me perfect naar de finish. Toen ging ik aan. Op zo’n 175 meter van de finish voelde ik Marianne Vos naast me komen en toen kon ik nog eens versnellen en zo behield ik de eerste plaats. Echt gek dat ik een etappe in de Vuelta win.”

“Er zijn er niet zo heel veel die Marianne Vos in een sprint hebben weten te kloppen. Dat ik daarin geslaagd ben, is misschien wel datgene wat me het meest trots maakt. Marianne is al van kinds af aan één van mijn idolen. We zijn allebei Brabanders en ik kijk nog steeds naar haar op. Dus om haar nu te kloppen en zo een etappe in de Vuelta te winnen, dat is echt bizar.”

“Gisteren grepen we nog naast de rode trui omdat ik zelf een fout maakte richting de laatste bocht en erna achter een valpartij opgehouden werd. Ik droomde dus wel van rood, maar ik dacht niet dat het vandaag zou lukken. Daarvoor moest alles gewoon perfect verlopen, wat dus ook het geval was. Iedereen was zo goed vandaag. Dit is echt een zege en rode trui voor het team.”

“Dit is mijn mooiste overwinning ooit, vooral om de manier waarop we het met het team gedaan hebben. Dit is ook mijn eerste WorldTour-overwinning én leiderstrui ooit. Het is echt een droom die uitkomt. Maar ik besef het nog niet helemaal, het moet nog even landen. Het gaat plots heel snel voor me dit seizoen.”

Foto: © Sportfoto