De etappe werd gekleurd door een lange ontsnapping van Taco van der Hoorn met Enzo Paleni, zij werden met twee kilometer te gaan tot de orde geroepen door een klein peloton.

Door een val op natte straten - waar Jai Hindley een van de slachtoffers van was - besloot de jury om geen tijdsverschillen toe te kennen. Veel renners - waaronder Mads Pedersen - bemoeiden zich daardoor niet met de finale. Maikel Zijlaard was uiteindelijk de beste Nederlander op plaats zes na een gekke sprint waarin nog twee renners, waaronder Kooijs ploeggenoot Wout van Aert, wegreden bij de snelle mannen.

Kooij deelt na afloop zijn bevindingen. “Toen Wout met nog achthonderd meter te gaan aanging, besloot ik bewust wat ruimte ertussen te laten. Dat was naar mijn mening ook het enige juiste om te doen op dat moment. Nadat Wout werd gegrepen, dacht ik mijn kans schoon te zien aan de binnenkant. Het is de snelste weg naar de finish, en het is het instinct van een sprinter om die te kiezen. Maar helaas was ik nier de enige die dat dacht, waardoor het gat dat er eerst wel was ook weer verdween. Het is balen dat ik vandaag niet kon sprinten voor de zege”, vertelt Kooij.

Foto: © Sportfoto