Voor Mathieu van der Poel was het dit jaar afwachten wat hij kon tussen de beloften, al lieten de rondetijden die hij als junior noteerde al wel zien dat hij het niveau van de top in deze categorie aan moest kunnen. Met de eindzege in de wereldbeker en een tweede plaats op het EK  liet de Brabander zien ook hier voor de prijzen mee te doen . “Om de beste veldrijder van dat jaar in je categorie te zijn, hoef je niet per se wereldkampioen te worden. Dat is een wedstrijd op zich, je kunt op dat moment niet honderd procent fit zijn, pech hebben of stuiten op een ander die wel en superdag kent.”

Speciaal

Maar de kleinzoon van Tourheld Raymond Poulidor en de zoon van wereldkampioen veldrijden bij de profs Adrie van der Poel  wil wel toegeven dat de wereldtitelstrijd dit jaar wel een speciaal tintje heeft. “Het is natuurlijk heel dicht bij huis, op een parcours dat mijn vader heeft uitgetekend. Mocht ik daar wereldkampioen worden, dan zou dat heel speciaal en heel mooi zijn.” Extra trainen deed hij er nauwelijks. “Het parcours lag er lange tijd onberijdbaar bij, maar normaal gesproken krijg je ook  elders niet de kans om al lang van tevoren over het traject te rijden. Op de dagen voordien is het een kwestie van rond rijden om alle mogelijkheden en gevaren te leren kennen en dan zijn we er klaar voor.”

Foto: © Sportfoto