De Jonge zag dat voorin de samenwerking niet meer ideaal was in de finale. "De twee anderen zaten naar elkaar te kijken en toen die Fransman (Thomas Lebas van het Bridgestone Anchor Cycling Team) van kop af ging demarreerde ik aan de andere kant van de weg. Ik zag twijfel bij die twee en dacht dit is mijn kans, als twee honden vechten om een been, dan ga ik er gewoon mee vandoor. Ze kwamen nog achter me aan en toen ze op 10 meter van me waren ben ik nog eens flink op de pedalen gaan staan! Het tempo schoot de lucht in. Ik ben blijven trappen, voelde dat de kramp er in schoot maar heb me daar maar even niets van aangetrokken."