Vos had uiteraard afgezien op de loodzware klim, ook omdat de concurrentie niet van plan was haar in een zetel naar de meet te brengen. "Met name Megan Guarnier en Pauline Ferrand-Prevot hebben enorm hard gewerkt om op aanvallen te reageren. Je moet iemand als Tatiana Guderzo - die ruim tien seconden weg was aan de voet van de klim - geen minuut geven. Dankzij hun werk kon ik relatief fris aan de beklimming beginnen. Dat blijft een zware klus, want je ziet hier elke keer enorm af. Maar je weet dat het tijdelijke pijn is en de beloning boven wacht. Ook dit jaar gelukkig. Vorig jaar was ik tweede, was mijn topvorm net weg, nu kon ik hier weer winnen."Vos startte als leidster in de wereldbeker, die trui heeft ze vanaf de eerste wedstrijd - de Boels Ronde van Drenthe - om de schouders. "Natuurlijk wil je graag in dat tricot winnen, dat maakt zo'n zege nog mooier." Vos pakte in afwachting van de huldiging - die samen met de mannen is - vast haar tas voor de volgende klus: de Sea Otter Classic op de MTB in de Verenigde Staten.

Vertrouwen

Voor Anna van der Breggen voelde de vierde plaats op de Muur van Huy ook als een kleine overwinning. "Ik weet dat deze klim mij ligt, maar ik was nog nooit zo ver van voren in de finale. De eerste drie moest ik laten gaan, maar dit geeft wel vertrouwen voor een volgende Waalse Pijl maar ook voor andere zware wedstrijden die er nog aan zitten te komen in dit seizoen. Als je heel dicht bij de eersten zit, baal je van een vierde plaats. Maar zij waren net iets beter, ik heb er vrede mee."

foto (c) Sportfoto