Vrijwel direct vanuit het vertrek reden veertien rensters weg, die bijna tachtig kilometer lang voor de meute uit bleef rijden. Hierbij waren Lucinda Brand, Anna van der Breggen, Anouska Koster (Rabo-Liv), Lizzie Armitstead, Amalie Dideriksen, Christine Majerus (Boels-Dolmans), Jolien D'Hoore, Chloe Hosking (Wiggle-Honda), Amy Pieters, Claudia Lichtenberg (Liv-Plantur), Monique van de Ree (De Jonge Renner), Kirsten Wild (Hitec), Barbara Guarischi (Velocio-Sram) en Simona Frapporti (Ale Cipollini). De voorsprong werd nooit een minuut, maar met name Bigla en Orica-AIS moesten alle zeilen bijzetten om de groep terug te halen. In de slotfase ging het trio Iris Slappendel (Bigla), Lucinda Brand (Rabo-Liv) en Taylor Wiles (Velocio-Sram) aan de haal, maar ook zij kregen geen ruimte.

Wild bij de les

Kirsten Wild won vervolgens de sprint van Hosking en Majerus. En stond eerder op punt dan ze zelf gedacht had. "Je hebt altijd wel wat tijd nodig om de overgang van de baan naar de weg te maken, maar ik voelde me goed. De slag viel vandaag direct en toen moest ik er bij zijn. Toen het weer samen liep, had ik gelukkig Julie Leth er nog bij om op aanvallen te reageren. In een chaotische aanloop naar de finale kon ik mijn eigen plan trekken en het afmaken" aldus de renster die onalngs wereldkampioene werd op de scratch (baan). "Bij mijn ploeg waren ze blij dat ik er was en hoopten ze donderdag in de Drentse Acht met mij al mee te doen voor de winst. Het heeft twee wedstrijden langer geduurd, maar ik verras mezelf hier toch ook weer mee. Ik weet dat ik in principe wel de snelheid heb, maar de vorm van de dag bleek er ook te zijn."