"Ik heb er wel heel even over nagedacht dat ik het kon halen, maar het was te mooi om waar te zijn", keek Post na afloop terug op haar aanval. Die zette ze al vroeg in de finale in. "Mijn ploeggenote Rozane ging eerder al, maar zij werd bovenop de klim gegrepen. Toen vond ik dat ik moest gaan. We hebben hier niets te verliezen."

Onderweg bouwde Post een voorsprong op die bijna opliep naar twee minuten. Dat was voor Bigla het teken om de jacht te openen. "De voorsprong liep plots heel snel terug en toen wist ik dat het niet meer ging lukken. Op tien kilometer van de finish kwam de motor voorbij en kreeg ik te zien dat ik nog 22 seconden voorsprong had. Toen keek ik achterom, zag ik het peloton en wist ik het wel."