"Ik rijd volgend jaar voor BEAT Cycling Club sowieso nog een seizoen op de baan. Maar of de bondscoach me mee neemt naar een WK in het buitenland weet ik niet. Hier waren we met een grote selectie, kostentechnisch gebeurt dat niet altijd als je verder weg moet. Daar heb ik wel bij stil gestaan. Ik ben in ieder geval blij dat ik na vorig jaar – toen ik ver van de medailles bleef – toch Apeldoorn met een medaille verlaat.”

Maar hij had ook op goud gehoopt.  “Jeffrey kan net als Teun Mulder vroeger de kilometer rijden door zo snel mogelijk te starten. Op goede dagen kunnen ze op die snelle opening heel lang teren en voor de winst rijden. Ik kan zelf niet zo kapot gaan, maar deel de wedstrijd ook anders in, meer gelijkmatig. Ik had stiekem gehoopt op de regenboogtrui, maar wist dat het lastig zou worden gezien de tijden in de kwalificatie. Maar Glaetzer en Jeffrey hadden natuurlijk ook een mindere tweede rit kunnen hebben, maar dat gebeurde niet. Ik kan wel leven met deze bronzen medaille, het is bijzonder om – net als in 2011 – voor eigen publiek een medaille te pakken." Toen won Bos met Peter Schep brons op de madison.

Foto: © Sportfoto