Een proloog van 2,9 kilometer. Hoe bereid je je daar op voor?
“Ik heb vandaag het parcours vier keer verkend. Alle bochten goed in me opgenomen. Daarna even gerust, toen nog een half uurtje op de rollen en toen los. Het vliegt voorbij, voordat je het weet ben je alweer bij de finish.”

Voelde je dat je een goede tijd zou neerzetten?
“Ja, dat had ik onderweg wel door. Omdat het zo kort is, moet je ook meer risico’s nemen dan normaal. Je moet echt hard de bochten aansnijden, en dat liep goed. En ik merkte dat er op de rechte stukken dat er echt kracht op zat. Ik heb nergens wat laten liggen. Vooraf had ik al goede hoop op een mooie uitslag. Dit korte, technische werk ligt me wel. In de Tour de L’Ain heb ik al een keer zo’n tijdrit gewonnen.”

Vorig seizoen pakte je het jongerenklassement in de Ronde van Californië, de Ronde van Denemarken en het Critérium du Dauphiné. Komt daar het wit van Parijs-Nice bij?
“Dat is moeilijk te zeggen. Het hoofddoel de komende week is om Robert Gesink te helpen zo kort mogelijk te eindigen. Maar ik hoop natuurlijk dat het zo goed gaat, dat ik zelf ook hoog in het klassement blijf staan. De concurrentie voor het wit is wel erg groot. Mannen als Andrew Talansky en Tejay van Garderen doen ook nog mee om de jongerentrui. Dat zijn niet de minsten.”

Die zijn lastig te kloppen…
“Ja, absoluut. Van Garderen werd vijfde in de Tour de France. Dan start je in Parijs-Nice gewoon als een van de favorieten voor de eindzege. Zij zijn nog net iets verder in hun ontwikkeling. Dus het wordt lastig. Maar ik ben heel blij dat ik vandaag de trui mag aantrekken. Het is altijd mooi om op het podium van zo’n grote koers te staan.”

Foto (c): ASO