Het plan was om vorige winter op te offeren om sterker dan ooit terug te keren. Maar de in oktober uitgevoerde operatie aan haar heup bracht niet de verlichting waarop ze hoopte. En dus stopt de loopbaan van Fleur Nagengast al op 22-jarige leeftijd. Op het punt dat ze aansluiting zou moeten maken met de absolute top in het veld, buigt zij zich over haar HBO-studie verpleegkunde in Groningen en levert ze het materiaal in bij teammanager Sven Nys. Met op haar palmares de eindzege in de wereldbeker voor vrouwen -23 in het seizoen 2017-2018, een zilveren WK- en een bronzen EK-medaille een seizoen later in dezelfde categorie. In de jeugd- en jongerenjaren was ze ook Nederlands kampioene in het veld.

Ze genas nooit van haar blessure. “Ik wist dat het lang zou duren voordat ik het effect zou merken, maar de genezing kwam helemaal nooit. Zodra ik op de fiets stapte en in mijn pedaal klikte, had ik het idee dat ik scheef op mijn fiets zat. Moest ik mijn houding compenseren om de pijn te verdrijven. Als ik een tijdje niets doe, voel ik geen pijn, maar fietsen kan ik niet. Dus het begon met afzeggen van trainingskampen en wedstrijden op de weg en heel langzaam kwam het besef dat dit zo geen zin had. Ik kan nu niet eens recreatief een rondje fietsen, wat voor mij ook de reden is om dit wel verder uit te laten zoeken."

Als ze terugblikt denkt ze vooral aan het plezier dat ze had in het wielrennen. Maar sportief gezien springen voor mij de wereldbekereindzege en het WK-zilver in Bogense er wel echt uit. En het feit dat ik top 15 kon rijden tussen de wereldtop bij de vrouwen in de wereldbekers. Ik had echt het idee dat ik die lijn verder door moest kunnen trekken, maar het zat er helaas niet in." 

Foto: © Sportfoto