Mathieu van der Poel was op de vijftiende plek de beste Nederlander. Hij moest op de voorlaatste gravelstrook de besten in koers laten gaan na een lange, hete dag. Hij had toen net lek gereden. "Ik voelde me goed vandaag. Het was nog altijd een mooie dag. Ik verloor uitzicht op een goede uitslag door een lekke band. Toen moest ik diep gaan om de aansluiting te maken, daarna was het over voor mij."

“Het was een echte slijtageslag”, vertelt Van Aert. “In het laatste gedeelte van de koers was ik de sterkste. In de kopgroep had iedereen goede benen. Ik ben altijd blijven geloven in mezelf en in mijn plan. Op de laatste strook ben ik vol gegaan en heeft mijn techniek in mijn voordeel gewerkt. Het was een alles-of-niets-poging. Gelukkig pakte deze heel goed uit.” 

Het is voor Van Aert zijn negende profzege van zijn carrière. Eerder won hij onder meer een rit in de Tour de France en twee ritten in het Critérium du Dauphiné. De Strade Bianche liggen de Belgisch tijdritkampioen erg goed. In alle drie de edities dat hij deelnam, stond hij op het podium.

“Het was een doel om deze wedstrijd ooit in mijn carrière te winnen. Dat het nu al is gelukt, maakt me erg trots. Ik leef voor deze wedstrijden. Na een periode van heel veel trainen, voelt dit natuurlijk fantastisch.”

foto (c) La Presse - D'Alberto/Ferrari