Lammerts zal komende week vier a vijf mensen langs de kant van het parcours in Florence zetten met een whiteboard om daarop instructies te schrijven, die hij vanuit de ploegleiderswagen niet kan aanreiken aan zijn rensters en renners. Maar als het aan de Brabander ligt, is dat voor de laatste keer. “Ik wil dit onderwerp zo snel mogelijk weer op de agenda bij de UCI, misschien zijn de verkiezingen tussen McQuaid en Cookson een goed moment om dit opnieuw aan te kaarten. Denk je eens in dat onze kopman Bauke Mollema volgende week in één van de slotronden lek rijdt als de wedstrijd net ontploft, dan mis je als bond in één van de belangrijkste wedstrijden van het jaar gewoon de mogelijkheid om de andere Nederlandse renners te waarschuwen dat ze niet meer mee moeten rijden op kop en zich af moeten laten zakken.  Dan is je hele investering van 25.000 euro voor de elite-mannen in één keer verdwenen. Ik vergelijk het wel eens met een overheid die het zakenmensen verbiedt om een mobiele telefoon te gebruiken. Het is niet van deze tijd om geen communicatie toe te staan. Dat geldt overigens niet alleen voor het WK, maar ook voor alle koersen op de internationale kalender voor mannen en vrouwen. Wij kunnen zo niet professioneel met onze sport bezig zijn.”

'Wij zitten met gevolgen'

Lammerts vindt dat de UCI zich door de media – en de Franse televisie voorop – heeft laten dwingen de oortjes af te schaffen. Maar juist in de wedstrijden waar het  hen om ging – de WorldTour-koersen met de Tour de France voorop – is de communicatie nog altijd aanwezig. “Omdat de teams uit de WorldTour een dergelijk blok vormen, dat de UCI geen schijn van kans heeft om dit bij hen af te dwingen. Maar de vrouwenteams, de continentale teams en bij het WK de nationale bonden zitten nog altijd met de gevolgen. Nu de UCI steeds meer moderne ontwikkelingen – zoals onlangs in de Dutch Food Valley Classic het gebruik van camera’s – gaat toestaan, moet men op het vlak van communicatie niet de moderne middelen blijven buiten sluiten. “ Lammerts is overigens van mening dat de renners altijd zelf hun beslissingen moeten nemen, wat hij hen ook  instrueert op welke manier dan ook. “Ik kan wel tegen de ploeg zeggen dat ze moeten aanvallen, maar als ze de benen niet hebben, kunnen ze daar beter niet aan beginnen. De inschattingen ter plekke kunnen zij zelf wel doen, ik wil ze simpelweg informatie aanreiken. Vooraf nemen we allerlei scenario’s door en worden er afspraken gemaakt. Maar dingen die ik waarneem achter het peloton of die ik hoor over de koersradio, moet ik met hen kunnen delen. Ik vind het simpelweg niet te vatten dat dit via borden langs de kant van de weg moet terwijl er veel betere manieren zijn om dat te doen.”

Foto: © Sportfoto