Ook Peter Sagan ging Van der Poel nog vooraf.

Na de afzink van De Poggio trok Jasper Stuyven in de aanval. Soren Kragh Andersen maakte de sprong en de renner van Team DSM fungeerde nog even als gangmaker voor de renner van Trek-Segafredo. Stuyven blufte lang, maar hield in de sprint net stand tegen de snelle mannen achter hem.

"Het was heel hectisch op het einde Je moest kiezen waarop je moest reageren. Ik moest de sprint van te ver aangaan, maar ik dacht in een lange sprint op het wiel te komen. Maar ik zat op mijn tandvlees. Het was een lastige wedstrijd.Ik zei het vooraf al: de kans dat ik niet win, is altijd groter dan dat ik wel win. Jasper Stuyven heeft het slim gedaan en ik denk dat hij ook de sterkste is op dat moment door dan weg te rijden."

In een vroege kopgroep liet Taco van der Hoorn zich opmerken. De renner van Intermarché Wanty Gobert werd op de Cipressa als laatste van de vluchters ingelopen. "Dit is een bijzondere wedstrijd, dus was het speciaal om zo een lange tijd voorop te rijden. Zeker het laatste deel langs de prachtige Côte d’Azur zal me bijblijven. We kregen geen grote voorsprong, maar dankzij onze goede samenwerking en de meewind konden we toch nog een lange tijd op kop van de wedstrijd blijven. Op het einde heb ik alles gegeven wat er nog in zat. Het was mooi om op de Cipressa nog te kunnen aanvallen. Ik verwachtte dat het peloton me voorbij zou stormen, maar dat viel al bij al nog mee. Dit betekent dat ik, ondanks de vermoeidheid, toch nog behoorlijk bergop reed. De uitputting na 270 kilometer gold waarschijnlijk voor iedereen! Ik ben best tevreden over mijn gevoel en prestaties in Parijs-Nice en deze Milaan-San Remo. Laat de Vlaamse klassiekers maar komen.'' 

Foto: Sportfoto