Jakob Söderqvist (Lidl - Trek Future Racing) is de nieuwe leider in het algemeen klassement geworden. De Zweed heeft dezelfde tijd als zijn Australische ploeggenoot Cameron Rogers. Daan Hoole leverde samen met Edward Theuns op de kop van het peloton voor de laatste tussensprint weer beulswerk door hun ploeggenoten (achtereenvolgens Jakob Söderqvist, Cameron Rogers en Tim Torn Teutenberg) af te zetten. ‘’Dat liep heel goed en voor de finale was het plan om de sprint voor Tim Teutenberg aan te trekken. Edward Theuns zette ons af en ik probeerde vervolgens zo hard mogelijk door te rijden. Ik weet niet op welke positie Tim (vierde, DR) is uitgekomen, maar het werk voor hem was wel oké.’’ Daan Hoole kijkt uit naar de tijdrit morgen in Etten-Leur. De Zuidlander bezet de tiende plaats in het algemeen klassement op negen seconden van zijn ploeggenoten Jakob Söderqvist en Cameron Rodgers. ‘’Het wordt morgen inderdaad een belangrijke dag. We gaan morgenochtend het parkoers verkennen. De proloog in Den Haag was wel lastig in de regen, maar ik kijk nu uit naar morgen.’’

Na de 18 kilometer lange neutralisatie door onder meer het 805 jaar oude centrum van Dordrecht gingen Luke Verburg (Parkhotel Valkenburg), Niek Hoornsman (Metec-Solarwatt p/b Mantel), Javier Serrano Rodrigues (Team Polti), Jelle Bouma Diftar) en Stijn Appel (Beat Cycling) op avontuur. Stijn Appel moest er op de Lekdijk met een lekke band af. Het peloton hield de controle over de koplopers. Luke Verburg won met nog 57 kilometer voor de wielen de eerste tussensprint. Jelle Bouma kreeg op 27 kilometer van de meet problemen met zijn ketting, maar kon met enige moeite toch weer aanhaken. Na krap 100 kilometer koers door de fraaie Alblasserwaard met onder meer de dorpen Oud-Alblas en Kinderdijk werden de koplopers met Jelle Bouma als strijdlustigste renner opgeslokt door het jagende peloton. Na enkele demarrages van onder andere Jan-Willem van Schip (Parkhotel Valkenburg) kwam het peloton echt op gang. Manoeuvrerend door de wegversmallingen, ander meubilair en de rotondes vloog de groep de Zwijndrechtse Brug op waar Tim Merlier uiteindelijk zou zegevieren. ‘’Het ging heel snel’’, vond Mike Teunissen (Astana). ‘’De motoren reden er kort voor, dus iedereen bleef in gang. Ik denk dat we gemiddeld zo’n 50 kilometer per uur hebben gereden. Het was in de finale vechten voor elke centimeter, zeker als je weet dat er in de laatste kilometer niets meer valt goed te maken. Het was een lange sprint naar de laatste kilometer toe. Ik heb Cees Bol afgezet op 200 meter, maar hij had net niet meer de benen, dus kwam de groep eroverheen. Tim Merlier is momenteel de absolute wereldtop. We hebben het geprobeerd, maar helaas. Het was jammer dat er geen wind stond. Dat was in dit gebied ook de bedoeling van de organisatie, maar dan moet je wel de weergoden meehebben.’’ Timo de Jong (VolkerWessels) was op plaats negen de best geklasseerde coureur van de continentale teams. ‘’Het was in de finale altijd wel ellebogenwerk, maar dat vind ik leuk om te doen. Door al die wegversmallingen was het af en toe wel chaotisch. In de laatste kilometer was het licht omhoog de brug op wel lastig om het goede moment te timen, maar ik ben niet ontevreden’’, aldus De Jong, die na zijn stage hoopt op een profcontract bij Team Picnic-PostNL.