Tekst Dan Rolandus

‘’Dit is mijn beste uitslag tot nu toe’’, kon Simon den Braber zijn geluk niet op. ‘’En dat in zo ’n grote wedstrijd met een heel sterk deelnemersveld. Heel bijzonder.’’

Het was echt koers in de 77-ste editie van de VDL Groep Omloop der Kempen (UCI 1.2). Al snel na de start van de 179 kilometer lange oudste wielerklassieker van Nederland, meetellend voor de Holland Cup, formeerde zich een kopgroep van vijf man met daarin de Denen Lucas Toftemark AIRTOX-Carl Ras) en Gustav Frederik Dahl (Team Give Steel), de Brabander Thijs Dahler (TWC Tempo-Hoppenbrouwers), Simon den Braber en Marijn IJmker (beiden De Volharding). Het vijftal bouwde een voorsprong op van maximaal 4.10 minuten. De continentale ploegen van vooral Beat CC p/b Saxo met sprinter David Dekker en Azerion/Villa Valkenburg met Jan Willem van Schip in de gelederen moesten volop in de beugels om de koplopers te achterhalen. De vijf leiders met de Deense hardrijders Toftemark en Dahl hadden elkaar gevonden. De carrousel draaide op volle toeren. Het tempo lag zo hoog dat met nog 36 kilometer voor de wielen het lampje bij de totaal leeggereden Thijs Dahler uitging. Op 20 kilometer van de finish moest ook de uitgewoonde Marijn IJmker afhaken. De jagers in het peloton kwamen weliswaar dichterbij, maar de overgebleven drie leiders lieten zich de beloning van de vroege vlucht niet meer afnemen. In de sprint was de Deen Gustav Frederik Dahl net iets rapper dan Simon den Braber. ‘’Nadat er een aantal keer was gesprongen, demarreerde Marijn IJmker na 17 kilometer waarop hij drie man achter hem aankreeg. Toen ik als laatste was aangesloten, zag ik achter me een ‘blok’ met als gevolg dat wij de zege kregen om verder te gaan. We zijn toen met z ’n vijven gaan draaien. Op het moment dat we hoorden dat we meer dan vier minuten voorsprong hadden lagen er kansen. Het doel was om op 30 kilometer van de meet met voorsprong voorbij de kasseien uit te komen. We hebben toen tegen elkaar gezegd dat we een goede kans zouden maken. Die Denen reden heel sterk. We bleven volop met elkaar ronddraaien. Het volgende doel was om op de ‘lokale ronden’ te komen. Merijn voelde zich niet helemaal goed. Hij heeft zich op de kop helemaal leeggereden. Gewoon fantastisch. Ik bleef met de andere jongens meedraaien. Het was afzien, maar je kwam wel dichter bij de finish. Ik begon te denken aan het podium en in de laatste ronde zelfs aan winnen. Ik wilde de sprint aangaan, maar die blonde jongen (Dahl, DR) was iets eerder. Ik kwam nog wel naast hem, maar niet meer over hem heen. Al met al is de tweede positie tussen al die continentalen als clubrenner voor mij onwerkelijk. De Kempen was een grote wedstrijd met een sterk deelnemersveld. Wij doen het met De Volharding als club tussen al die sterke continentale teams gewoon goed. We haalden met Pepijn Veenis ook in de Slag om Woensdrecht het podium. Ik ben zelf bezig aan een constant seizoen. Ik zei na de Ronde van Lekkerkerk (vijfde) tegen mijn vrienden dat het begint te komen. Het zou nog gekker zijn geweest als ik De Kempen had gewonnen. Van clubrenner naar een profclub is wel een heel grote stap. Dat neemt niet weg dat ik de ambities heb om alles uit mezelf te halen. Dit resultaat is weer een mooie stap. Ik heb ook het gevoel dat ik nog lang niet het onderste uit de kan heb gehaald. Dit resultaat helpt mee om daarop voor te borduren’’, aldus Simon den Braber uit Woerden.

In de pelotonsprint werd David Dekker (Beat) achter de Deen Stian Rosenlund (AIRTOX-Carl Ras) vijfde. De Brit Patrick Eddy (Team Brennan) moest de strijd na een zware val staken, maar blijft leider in de stand om de Holland Cup. Dan Rolandus.