De renster van Orica-AIS rekende zich in de finale van deze naar 1.1 opgewaardeerde vrouwenklassieker al rijk in de slotfase. "Ik wist dat ik de snelste zou zijn van de koplopers, zeker na zo'n zware koers als dit. Al kende ik de nieuwe aankomst niet goed, ik heb maar gewoon goed naar de bordjes gekeken. Voor mij is dit een mooi begin van mijn tweede deel van het seizoen, nadat ik een paar weken rust heb genomen. Dat geeft vertrouwen voor de komende weken." Johansson ging er in het begin van uit dat er nog rensters zouden komen aansluiten. "Ik hoopte eigenlijk op Amanda Spratt, maar aan de andere kant was ook Anna van der Breggen niet mee als grote concurrente. Dus moest ik het gewoon alleen opknappen. In het begin spaarde ik wel enigszins mijn krachten omdat ik alleen was, maar in de slotfase liep de koers helemaal naar mijn wens."

Niet tactisch sterk

Ellen van Dijk vond achteraf dat ze niet de meest tactische wedstrijd had gereden. "Ik ben een keer in de aanval gegaan op ongeveer vijftien kilometer van het einde, maar had al snel door dat ze niet van plan waren om mij enige ruimte te geven'' aldus de wereldkampioene tijdrijden uit de formatie Boels-Dolmans. "Maar ik had het toch nog een keer moeten proberen, want op de streep wist ik me zeker al verslagen." Van Dijk vond het parcours zwaarder dan ooit. "Maar voor de wedstrijd maakte het in principe niet uit omdat we vroeg weg waren gereden. Toen konden we in een steady tempo alle klimmen op rijden." In de kopgroep zat aanvankelijk ook nog Roxane Knetemann, maar die werd na een poging alleen weg te komen, door de anderen achter gelaten. Zij werd uiteindelijk vierde. Ook Kasia Pawlowska (Boels-Dolmans) en Sabrina Stultiens (Rabo-Liv) waren mee gesprongen met de groep, maar moesten de vier al eerder laten gaan, waardoor de overtalsituatie van Boels-Dolmans en Rabo-Liv ongedaan gemaakt werd. De zes hadden een maximale voorsprong van 3.40.

Foto: © Sportfoto