Koen, hoe gaat het met je?
“Eigenlijk best goed. Ik ben gister nog voor onderzoek langs de dokter geweest. Het ziet er allemaal naar wens uit. Ik hoop komend weekend voor het eerst buiten te gaan trainen. Nu is dat nog te risicovol, want je vangt op de weg net iets te veel klappen op met je lichaam. Dan kunnen er bijvoorbeeld schroefjes lostrillen. De komende dagen train ik nog binnen op de rollen.”

Is dat een beetje uit te houden?
“Het is wel een beetje saai aan het worden. Eerst zat ik echt op een hometrainer, maar sinds een paar dagen kan ik weer met mijn eigen fiets op de rollen. Dat scheelt al. Terwijl ik train kijk ik veel naar tv-series. Nu ben ik bezig met Breaking Bad. Daar heb ik inmiddels ook al weer behoorlijk wat afleveringen van gekeken. En buiten mijn revalidatie, is er nu ook  tijd voor administratieve klusjes zoals mijn belastingaangifte. Heb ik dat ook weer een beetje op orde.”

Wanneer zien we je weer in koers?
“Ik hoop nog steeds op de Tirreno, al besef ik wel dat ik daar dan niet in topvorm aan de start zal verschijnen. We bekijken het dag per dag, maar ik hoop wel dat ik daar aan de start kan verschijnen. Ik heb die wedstrijdkilometers nodig om weer echt goed te worden. Milaan-San Remo zou ik daarom ook graag rijden. Ik denk dat ik er eind maart, begin april weer echt kan staan.”

Is dat realistisch?
“Ik ga het gewoon proberen. Ik heb het geluk dat ik nu alweer, al is het nog niet buiten, aan het trainen ben. Hopelijk heb ik niet al te veel achterstand opgelopen. En ik houd me vast aan Filippo Pozzato. Hij viel vorig jaar in precies dezelfde rit in Qatar en brak ook zijn sleutelbeen. Een paar weken later eindigde hij wel als tweede in de Ronde van Vlaanderen. 'Pippo' als mijn grote voorbeeld, wie had dat gedacht.”

Foto: Sportfoto.nl