De olympisch kampioene keirin was vierde in de kwalificatie, maar dacht toen al dat ze beter moest kunnen door een mindere start in die voorronde. Uiteindelijk bleek de Duitse Pauline Grabosch zich stuk op de tijd van de Gelderse, die brons veroverde en daarmee Omnisport in extase bracht.

De wereldtitel ging naar de Duitse Miriam Welte. 

Kyra Lamberink werd zevende. In de kwalificatie reikte ze tot een zesde stek.

Ligtlee imponeerde de sprintwereld al met haar kwalificatietijd. “Maar mijn start was niet goed, dus ik wist dat er winst te behalen viel. Zeker omdat ik een zeer snelle tweede ronde gereden had in de kwalificatie. In de finale kon het weer sneller.”  Voor Elis Ligtlee voelde de bronzen medaille als een terugkeer op het sprinttoneel. “Na de Olympische Spelen van Rio heb ik een heel vervelende periode gehad. Ik heb zelfs over stoppen nagedacht. Maar daar voelde ik me te jong voor. Ik ben blij dat ik van de coaches Bill Huck en Hugo Haak de kans heb gekregen om hier op het WK op dit nummer uit te komen. Ik heb die kans met twee handen gegrepen en kan met deze prestatie verder in de toekomst kijken. Ik wil me de komende jaren dolgraag weer in de teamsprintploeg rijden. Richting Tokio 2020 maar liefst nog veel eerder. Ik zie dit als een omslagpunt.” 

Foto: © SPortfoto