Ook waren er zeges in de Ronde van Zwitserland, de Ronde van België en de Ronde van Luxemburg en stond de GP Vilvoorde op zijn palmares. Ottenbros was beroepsrenner van 1967 tot en met 1976. Hij overleed in de vroege ochtend van 4 mei in zijn slaap in zijn woonplaats Strijen.

Hennie Kuiper - de volgende Nederlandse wereldkampioen bij de profs in 1975 - herinnert zich Ottenbros als een sterk renner en goed mens. ‘’Toen ik verhuisde naar West-Brabant, was Harm de eerste die zich over mij ontfermde. Hij hielp letterlijk de verhuisdozen uitladen en de spijkers in de muur slaan. Dat was voor mij heel prettig, want ik kende daar eigenlijk niet veel mensen. Ook trainingsparcoursen leerde hij me kennen. Ik heb in die beginjaren van mijn loopbaan veel geleerd van Harm, die toen zelf al aan zijn laatste seizoenen bezig was. Vooral qua inzet, hoe je moest geven op training om succesvol pro fte worden, diende hij mij als voorbeeld. Hij was bescheiden over zijn wereldtitel en met name in Vlaanderen werd die prestatie best negatief benaderd, maar hij mocht trots terugkijken op zo’n prestatie. Er zijn in Nederland immers niet veel wereldkampioene bij de profs geweest. Maar als amateur was hij absoluut een topper en hij won menig wedstrijd in zijn profloopbaan, grote koersen, maar ook veel criteriums.’’

De afgelopen jaren was Ottenbros zeer actief op de racefiets. Hij maakte deel uit van de Tacx-groep, waarin veel oud-profs en andere prominenten nog regelmatig samen fietsten. De dag voor zijn overlijden had hij nog een tocht gemaakt. Bij het inslapen waren er geen relevante gezondheidsklachten bekend.

Foto: © Sportfoto