Michel, gefeliciteerd. Na drie zeges op rij voor Demare, ben jij de eerste die hem klopt. Hoe heb je dat gedaan?
“De etappe van vandaag bestond uit rondjes van 22 kilometer met behoorlijk wat klimwerk. We hadden Martijn Maaskant en mijn broertje Raymond al in de vlucht van de dag. Dat was mooi, we hoefden daarachter niet te werken. Ik wist dat ik geduld moest hebben, dat ik echt moest wachten tot de laatste klim voor de streep. Alleen dan zou ik een kans maken op de overwinning.”

Demare werd er niet afgereden. Hij zat er ook nog bij.
“Ja, een renner van Bretagne viel aan voor de laatste klim. Demare liet een ploeggenoot tempo maken. Hij wilde zijn leiderstrui veiligstellen. Ik wist dat ik gewoon in zijn wiel moest blijven, en dat ik daarna over hem heen kon komen. De laatste 600 meter waren vlak, ik zat ook redelijk kapot, want die klimmetjes voel je toch. We hadden ook nog een beetje wind tegen, dus ik heb echt gewacht tot 300 meter voordat ik aanging. Toen moest ik ook nog langs die ontsnapte renner, hem pakte ik denk ik op 75 meter van de streep. Niemand kwam meer over mij heen, super.”

Nog ambities voor het eindklassement?
“Ik sta nu derde in het klassement. De laatste etappe is echt vlak. Het wordt daar heel erg moeilijk om nog iets tegen Demare te beginnen. Hij rijdt hier zo ongelofelijk sterk. Hij is veruit de snelste van dit peloton. Maar ik ben in ieder geval heel blij met deze zege.”

Foto (c): Sportfoto