"Ik heb in deze trui natuurlijk wel een prima staat van dienst" benadrukt ze. "Ik reed één wedstrijd - de Omloop Het Nieuwsblad - en die koers won ik. Maar natuurlijk waren er de afgelopen periode veel andere wedstrijden waarin ik in deze regenboogtrui had willen schitteren én winnen. Maar ik heb besloten niet te veel in het negatieve te blijven hangen, je verandert er immers toch niets aan, dit is groter dan de sport. Natuurlijk heb ik de eerste twee weken heel erg gebaald, dat ik mijn doelen één voor één kon wegstrepen. Maar nu geniet ik er maar van dat ik in eigen land in die trui trainen kan. Ik krijg reacties van mensen uit mijn omgeving dat ze me hebben zien fietsen, soms sturen ze een foto mee. Zo kan ik de trui toch een beetje showen. En ook verder doe ik nu de dingen die ik anders niet kan, ik help mijn buurkinderen  soms met hun schoolwerk, ervaar het leven in een wat rustiger tempo. Ik maak er kortom maar het beste van."

Zoveel mogelijk rijden

Haar team Mitchelton-Scott vroeg een loonoffer van de renners en het is juist ook voor de sponsors dat  ze het belangrijk vindt om weer wedstrijden te gaan rijden. "Ik sta natuurlijk zelf ook te trappelen, maar onze sponsors verdienen het dat we straks weer in beeld te zien zijn. Als er weer gereden kan worden, rijd ik zoveel mogelijk van begin tot eind, voor mijn part tot eind november." Ze zegt daarmee nadrukkelijk niet dat er maar een streep door het seizoen moet en dat ze volgend jaar weer in de regenboogtrui moet mogen starten. "Nee, het is jammer als ik er straks maar kort in gekoerst heb. Maar laten we alstjeblieft weer wedstrijden kunnen rijden. Dat hebben de coureurs, de teams, de sponsors en de fans nodig. Ik merk zelf ook dat ik het enorm mis om naar sport te kijken.Maar het moet kunnen natuurlijk. Ik heb epidemiologie gestudeerd en was bij het RIVM voor mijn studie betrokken bij een onderzoek naar het mogelijk overspringen van dier naar mens van de vogelgriep. Dat is nooit gebeurd, maar nu zien we wel dat dit bij dit virus Covid-19 wel aan de hand is. Vanuit die interesse heb ik het ook van dichtbij gevolgd en ook echt met bang hart gekeken naar de cijfers. Gelukkig is het in ons land niet uit de hand gelopen, maar ik snap als geen ander dat er geen veiligheidsrisico's mogen ontstaan doordat er weer gesport gaat worden."

Uitdagingen en kansen

Dat er nog geen nieuwe kalender is, stoorde haar minder dan veel van haar collega-rensters. "Ik denk dat het belangrijk is om een realistisch frame neer te zetten, waar we naar toe kunnen werken. De Giro Rosa, de Strade Bianche, de Ardennenklassiekers, de Ronde van Vlaanderen, dat zijn allemaal koersen waar ik me zeker nog voor zou kunnen motiveren dit najaar. En ik zou mijn trui graag in eigen land laten zien in de Boels Ladies Tour. En wellicht merken de organisatoren van de eigenlijke najaarsklassiekers nu ook dat het interessant is om een vrouwenwedstrijd toe te voegen. Ik hoop dat dit najaar uitdaging en kansen biedt." Voorlopig beperkt ze zich in de trainingen vooral tot kilometers maken, op de racefiets en de mountainbike. Geen challenges en extreme duurritten voor haar. "Nee je moet wel ergens naar toe kunnen werken als je jezelf in de training uitput, daar zie ik nu het nut niet van in. Virtuele races zijn ook niet echt mijn ding. Misschien dat het werkt als iedereen op dezelfde apparaten rijdt en voor die tijd gewogen wordt en dat we onder toezicht rijden in dezelfde ruimte. Ik vind het wel leuk om met de fans te rijden of met je eigen ploeg, meer voor de lol dus. Maar er gaat niets boven een echte koers en daar verlang ik ondertussen wel weer naar." (Roy Schriemer)

Foto: © Sportfoto

Lees ook de verhalen van Ilse Pluimers, Robin Lowik, Shirin van Anrooij  Daan Hoole Anna van der Breggen Lorena Wiebes