Je eerste Milaan-San Remo. Ben je een beetje zenuwachtig?
“Niet echt zenuwachtig of gespannen, maar wel nieuwsgierig. Het is de eerste echte klassieker die ik rijd, dat maakt het wel speciaal. Ik ben benieuwd hoe mijn vorm is, hoe ik uit de Tirreno ben gekomen en vooral ook hoe ik een wedstrijd van bijna 300 kilometer verteer. Nooit eerder heb ik zo’n afstand gereden. Ik heb wel eens zeven uur op de fiets gezeten, maar dat was dan in een rustig tempo. Daar zal zondag geen sprake van zijn.”

Wanneer hoorde je dat je mocht starten?
“Tijdens de Tirreno-Adriatico. Voor die koers stond ik eigenlijk reserve, maar ik werd op het laatst toegevoegd aan de selectie. Daar voelde ik me al goed. Ik werd twaalfde in de eerste massasprint, en daar had nog veel meer ingezeten. Ik zat perfect in het wiel bij Peter Sagan, maar het treintje van Cannondale viel stil. Toen vloog iedereen me links en rechts voorbij. Ik voelde me echt sterk in de Tirreno en ik ben ontzettend blij dat ik nu mee ga naar Milaan-San Remo. Helemaal aan het begin van het seizoen vroeg Hilaire van der Schueren welke wedstrijd ik bij mezelf vond passen. Ik zei meteen: Milaan-San Remo."

Waarom denk je dat Milaan-San Remo goed bij je past?
“Ik denk dat het parcours me ligt: lange tijd vlak, een paar bergjes en vooral die afdalingen in de finale. Een beetje gekkigheid als het naar beneden gaat: dat spreekt me wel aan. Maar of ik de lengte nu al aankan, dat is de vraag. Ik ben nog nooit de Cipressa of de Poggio op- of afgereden. Misschien doen we dat zaterdag nog. Maar anders kan ik altijd terecht bij Juan Antonio Flecha. Hij heeft allemaal video’s van het parcours op zijn laptop staan en heeft me beloofd precies te laten zien waar de moeilijkheden zitten.”

Wat wordt jouw rol zondag?
“Mijn vader zei dat ik mee moet proberen te zitten in de ontsnapping. En als dat niet lukt moet ik Kris Boeckmans van voren zien te houden. Hij is onze man voor zondag als het een sprint wordt. Wordt het écht koers, dan gaan we Flecha ook van voren zien. Maar hij is op dit moment vooral in voorbereiding op de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Wij zullen vooral de kaart Boeckmans spelen, verwacht ik”

Je bent zelf ook snel. Zou je je eigenlijk niet willen sparen voor de finale?
“Ja, het liefst wel natuurlijk, maar ook ik heb gewoon naar de ploegorders te luisteren. In dit geval is het ook vrij logisch. Straks doe ik niks. maar ben ik na 200 of 250 kilometer toch helemaal op. Dan kun je beter meteen meezitten en nuttig werk voor de ploeg verrichten.”