De koers werd lange tijd ingekleurd door een kopgroep van vijftien renners: Nick van der Lijke, Maarten Tjallingii, Tom Leezer (Team Belkin), Brian Bulgac, Tom Stamsnijder, Lars van der Haar (Giant-Shimano), Jasper Hamelink (Team Piels), Robbert de Greef, Bart van Haaren, René Hooghiemster (Koga), Dennis Smit, Jarno Gmelich Meijling (Metec), Patrick Kos (Airgas), Martijn Verschoor (Novo Nordisk) en Kobus Hereijgers (De Rijke). Na een valpartij in het peloton reed een elite-groepje weg onder impuls van Garmin-Sharp. Door een valpartij kwam de organisatie daarachter pas laat op gang. De twee eerste groepen liepen samen zodat een nieuwe elftal voorop kwam: Niki Terpstra, Lars Boom, Maarten Tjallingii, Tom Stamsnijder, Brian Bulgac, Ramon Sinkeldam, Dylan Van Baarle, Sebastian Langeveld, Danny van Poppel, Niki Terpstra,Coen Vermeltfoort en Dennis Smit.  Smit en Bulgac moesten de anderen in de slotfase laten gaan. Van deze groep bleef alleen Langeveld over, die anderhalve ronde solo af legde. De rest werd onder impuls van Belkin - voor Theo Bos - gegrepen in de laatste drie kilometer.

Goede moment

Langeveld was erg content met de winst. "Achteraf was het waarschijnlijk vooral het goede moment. Niki had net flink gas gegeven en toen zijn aanval was gepareerd, ben ik gegaan. Ik wist dat de kans klein was dat Lars Boom, Niki Terpstra en Tom Doumoulin de handen in elkaar zouden slaan achter mij. Het was een gok, maar dat is natuurlijk ook koersgevoel." Langeveld was de afgelopen seizoenen telkens een vaste waarde op het NK, maar kon nog nooit winnen.  "Jaren ben ik gestart met het idee dat ik moest winnen, maar dat heb ik los gelaten. Nu viel alles op zijn plaats, ook dankzij een sterke ploeg. Wel mooi dat ik er een keer in mijn leven in geslaagd ben de rood-wit-blauwe trui te winnen. Uiteindelijk is het op een NK toch altijd de sterkste die wint." 

Akkoord met Boogerd

Langeveld had in 2006 ook een kans op de titel als beginnende coureur van Skil-Shimano, maar toen won vluchtggenoot Michael Boogerd namens Rabobank. Dat was de ploeg waar Langeveld later naar toe ging.  Hij gaf op de persconferentie van 2014 pas  toe dat er destijds een akkoord was gesloten. "Ik was jong en toch ook geimponeerd dat ik daar zat met mijn jeugdidool Michael Boogerd. Ik stond aan het begin van mijn loopbaan en toen leek me dat het beste. Misschien kunnen we dat hoofdstuk nu eindelijk sluiten nu ik acht jaar later  toch kampioen geworden ben."